Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/3632 K.2010/6906

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1.bendinde davalı-karşı davacı kocanın Selçuk olan adının Selcuk yazılmasının maddi hataya dayalı olup, yerinde düzeltilmesinin mümkün olmasına, boşanmanın eki niteliğinde olan ve hüküm altına alınan manevi tazminat (TMK.md.174/2) nedeniyle vekalet ücreti takdir edilmemesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-karşı davalı kadın, dava dilekçesinde müşterek çocuklar adına da manevi tazminat isteğinde bulunmuştur. Türk Medeni Kanununun 174/2.maddesindeki düzenleme boşanma halinde eşlere tanınan bir hak olup, çocuklar için istenen manevi tazminat boşanmanın eki niteliğinde değildir. Nispi harca tabidir. Bu istem Türk Medeni Kanununun 25. ve Borçlar Kanununun 49.maddesi gereğince genel hükümlere göre istenebilir ve genel mahkemeler görevlidir.Mahkemece bu talep yönünden peşin nispi harcın tamamlatılması (HUMK.md.30-32), görev hususunun gözetilmesi gerekirken yazılı şekilde ret hükmü kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Davacı-karşı davalı, yoksulluk ve iştirak nafakasının gelecek yıllarda ne miktarda ödeneceğinin tespitini de istemiştir. (TMK.md.176/son, 182/son) Bu istek hakkında yazılı şekilde ret hükmü kurulması da doğru görülmemiştir.