Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/4534 K.2010/11794

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün her iki dava yönünden temyizen murafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 15.6.2010 günü temyiz eden davacı-davalı N. A. vekili Av. Ş.D. ve karşı taraf temyiz eden davalı-davacı İ.. Ö.. vekili Av. S. S.. D. geldiler. Gelenlerin temyiz konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı babanın temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı annenin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Taraflar 29.09.2005 tarihinde boşanmışlar müşterek çocukların velayeti anneye bırakılmıştır. Tarafların anlaşmaları doğrultusunda, çocuklarla baba arasında kişisel ilişki kurulmuş ise de, çocuklardan 1999 doğumlu Y.'un öğrenci olduğu, küçük Z.'in ise 24.10.2004 doğumlu olup, okul çağında bulunduğu anlaşılmaktadır.

Çocuklarla baba arasında ayda iki hafta gibi uzunca bir süre kişisel ilişki kurulması çocukların eğitim ve öğrenimini olumsuz yönde etkileyecek nitelikte olduğu gibi annenin velayet görevini gereği gibi yerine getirmesini engellemektedir.

Açıklanan nedenle eğitim ve öğrenim hayatlarını olumsuz yönde etkilemeyecek şekilde her ayın belirli hafta sonlarında, dini bayramların belirli günlerinde, sömestr tatilinin bir bölümünde, yaz tatilinde belirli bir ayda baba ile müşterek çocukları arasında daha uygun sürelerle kişisel ilişki kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.