Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/5305 K.2011/6129

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı, dava dilekçesinde, herhangi bir nafaka ve tazminat istemediğini bildirmiş daha sonra 12.02.2009 ve 30.09.2009 tarihli dilekçeleriyle müşterek çocuk için tedbir ve iştirak, kendisi için tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur. Eşlerin birbirlerine ve çocuklarına karşı olan bakım, barınma, koruma ve gözetme yükümlülükleri sürekli yinelenen yükümlülüklerden olduğundan; önceden feragat edilmiş olsa bile tedbir nafakası sonradan yeniden istenebilir. Bu durumda tedbir nafakasına artık dava tarihinden değil, istem tarihinden geçerli olarak hükmolunabilir. Bu nedenle, davacı kadın yararına hükmedilen tedbir nafakasının istek tarihi olan 12.02.2009 tarihinden itibaren hükmedilmesi gerekirken, dava tarihinden itibaren başlatılması doğru olmamıştır.

3-Davacı, dava dilekçesinde "davalıdan tazminat ve nafaka istemediğini" bildirmiştir. Bu beyan tazminat ve yoksulluk nafakası haklarından feragat niteliğindedir. Bu husus gözetilmeden davacı yararına maddi ve manevi tazminat ile yoksulluk nafakasına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.