Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/5387 K.2011/6383

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davacı-karşılık davalı (kadın) tarafından, kendi boşanma davası, birleşen nafaka ve velayet davaları yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Yapılan soruşturma, toplanan delillerle davalı-karşılık davacı (koca)nın, eşini istemediğini söylediği ve birlikte yaşamaktan kaçındığı anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı-davalı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre davacı-davalının boşanma davasının kabulüne (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

2-Kadın tarafından boşanma davasından önce 06.07.2007 tarihinde bağımsız olarak açılan nafaka davası boşanma davasıyla birleştirilmiştir. Davalı- davacının, eşini istemediğini söyleyerek onunla birlikte yaşamaktan kaçındığı toplanan delillerle gerçekleştiğine göre, davacı- davalı ayrı yaşamakta ve nafaka talep etmekte haklıdır. Türk Medeni Kanununun 197/2.maddesi gereğince davacı-davalı yararına uygun miktarda nafaka takdiri gerekirken, birleşen nafaka davasının reddi doğru bulunmamıştır.