Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/5597 K.2010/17186

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre tarafların aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davalı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şeklide hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı kadın vekili, bozmadan ve boşanma kararının kesinleşme tarihinden sonra, 26.05.2009 tarihli oturumda maddi ve manevi tazminat için boşanma kararının kesinleşmesi tarihinden geçerli olmak üzere yasal faiz talebinde bulunmuştur. Aynı tarihli oturumda hazır bulunan davacı koca vekili, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 202/2. maddesi gereğince faiz isteğine karşı koymamıştır. O halde, hükmolunan maddi ve manevi tazminata istek tarihi olan 26.05.2009 tarihinden geçerli olmak üzere yasal faiz yürütülmesine karar verilmesi gerekirken bu yön gözetilmeksizin faizin boşanma hükmünün kesinleşmesinden itibaren başlatılması doğru olmamıştır.