Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/6003 K.2011/6901

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, yoksulluk nafakası, tazminat ve velayet yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Toplanan delillerden, tarafların boşanmaya sebep olarak gösterdikleri olaylar sonrasında bir arada yaşamaya devam ettikleri, birbirlerinden kaynaklanan kusurlu davranışları affettikleri en azından hoşgörüyle karşıladıkları, bu tarihten sonra birlikte yaşamın devamı sırasında boşanmaya sebebiyet verecek yeni olayların meydana gelmediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında her iki davanın da reddi gerekirken kabulü hatalı olmakla birlikte bu yönde temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamış yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemede;

a)Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı kocanın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazları yersizdir.

b)Davacı-davalı kocanın maddi tazminat isteği Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi kapsamında ve boşanmanın fer'i niteliğinde değildir. Maktu harç dava dilekçesindeki tüm istekleri kapsar. Eksik nispi peşin harcın ikmali sağlanıp, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken (Harçlar Kanunu 30-32 mad.) yargılamaya devamla maddi tazminat talebinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

c)Davalı-davacı kadının boşanma yüzünden yoksulluğa düşüp düşmeyeceği, mal varlığı ve gelirinin olup olmadığı araştırılmadan eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.