Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/7139 K.2011/8135

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, manevi tazminat, tedbir ve iştirak nafakası, kişisel ilişki ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı kadının ziynetlerin iadesine dair harcı yatırılmak suretiyle usulüne uygun olarak açılmış davasının bulunmadığının anlaşılmasına göre davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Müşterek çocuk A.M.’nin dava sırasında, 06.11.2008 tarihinde doğduğu ve 03.02.2009 tarihli duruşmada çocuk için nafaka talep edildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece 16.04.2009 tarihli ara kararla müşterek çocuk için 150 TL. tedbir nafakasına hükmedilmiş ve nafakanın başlangıç tarihi de bu celse tarihi olarak belirlenmiştir. Çocuk için hükmedilen tedbir nafakasına, doğum tarihi olan 06.11.2008 tarihinden itibaren karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Kendisini vekil ile temsil ettiren davacı kadının boşanma davası kabul edildiği halde, kadın lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, davalı koca lehine vekalet ücreti takdir edilmesi doğru değildir.

4-Müşterek çocuk A. M.’nin yaşı dikkate alındığında yaz tatili döneminde kurulan bir aylık kişisel ilişki süresi çoktur. Müşterek çocuk ile davalı baba arasında daha uygun bir kişisel ilişki tesisi amacıyla hükmün bozulması gerekmiştir.