Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/7221 K.2011/11042

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün her iki dava yönünden temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 21.06.2011 gününde duruşmalı temyiz eden davalı-karşı davacı M.İ. A. vekili Av. S.E. ile karşı taraf davacı-davalı E. B. A. vekili Av. D. U. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Toplanan delillerden; davalı-davacı kocanın, eşine hakaret ettiği, güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu ve birlik görevlerini yerine getirmediği, davacı-davalı kadının ise, eşine hakaret edip onu tehdit ettiği, böylece evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına yol açan olaylarda, her iki taraf da kusurlu olmakla birlikte; davalı-davacı kocanın daha fazla kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

Her iki tarafın da boşanma davası açması ve gerçekleşen olayların niteliği değerlendirildiğinde, evliliğin sürdürülmesinde taraflar için bir yarar kalmamıştır. Bu durumda, davalı-davacı kocanın davası bakımından da Türk Medeni Kanununun 166/2.maddesindeki boşanma koşulları gerçekleşmiştir.

Bu nedenle, davalı-davacı kocanın boşanma davasının da kabulüyle boşanmaya karar verilecek yerde, yazılı şekilde sadece davacı-davalı kadının davasının kabulüyle boşanmaya karar verilmiş olması isabetsiz olup; bozmayı gerektirmiştir.