KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2010/7554 E., 2011/8731 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Mayıs 2011
- Mahkemesi
- Nevşehir Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 04.02.2010
- Numarası
- Esas no:2008/390 Karar no:2010/46
Karar Metni
330 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
1-Davalı kocanın katılma yoluyla temyizinin harcı ve kaydı bulunmadığından incelenmesine yer olmadığına,
2-Davacı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
a-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
b-Davalı tanıklarının beyanlarında geçen olaylardan sonra taraflar Nevşehir İli Gülşehir İlçesine taşınarak bir süre daha burada birarada yaşamışlar, karşılıklı olarak birbirlerinden kaynaklanan önceki kusurlu davranışları affetmişler, en azından hoşgörü ile karşılamışlardır. Davacının daha sonra evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda bir kusuru ispat edilememiştir. Müşterek haneyi terkedip İstanbul'a dönen ve eşini de arayıp sormayan koca birlik görevlerini yerine getirmemesi suretiyle evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda tamamen kusurludur.
Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz ya da daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, eşlerin evi birlikte seçeceklerini, birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür.
Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade ve eşit kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (TMK.md,4 BK.md.42 ve 44 ) dikkate alınarak davacı kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2010/7554, K. 2011/8731, 18 Mayıs 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama