Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/7947 K.2011/9207

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur tespiti, manevi tazminat ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Toplanan delillerden; davalının, kocasına ağır sonuçlu bir suç işlediğini ileri sürerek suç attığı (iftirada bulunduğu); yapılan soruşturmayla suç atmanın gerçek olmadığının anlaşıldığı görülmektedir. Mahkemenin kabulünün aksine, kocanın kadının bu kusurlu davranışını affettiğine ilişkin yeterli delil yoktur. Davacının kusurlu bir davranışı kanıtlanamamıştır. Evlilik birliğini temelinden sarsan olaylarda, kusur bütünüyle davalı kadına aittir.

Davalının belirtilen kusurlu davranışı, aynı zamanda davacının kişilik haklarına saldırı niteliğindedir (TMK.md.174/2). Tamamen kusurlu eş lehine yoksulluk nafakasına hükmedilemez (TMK.md.175).

Açıklanan nedenlerle davalı kadının yoksulluk nafakası isteminin reddine karar verilmesi ve koşulları oluştuğundan davacı koca lehine uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken; yoksulluk nafakası ile manevi tazminat konusunda yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsiz olup; bozmayı gerektirmiştir.