KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2010/8282 E., 2011/12043 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Temmuz 2011
- Mahkemesi
- Ankara 10. Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 02.02.2010
- Numarası
- Esas no: 2009/390 Karar no:2010/90
Karar Metni
313 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün her iki dava yönünden temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 12.07.2011 gününde duruşmalı temyiz eden davalı-karşı davacı C. Yiğit ile vekillerinden Av. İ.N. ve karşı taraf davacı-karşı davalı S.Y. vekili Av. M. A.Y.geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Toplanan delillerden; davalı-davacı kocanın eşine fiziksel şiddet uyguladığı, güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, ailesinin evliliğe müdahalesine kayıtsız kaldığı; buna karşılık davacı-davalı kadının da eşine "sen istersen annenle yat, yengenle yat" demek suretiyle ağır sözlerle hakaret ettiği, kocasının yüzünü tırmaladığı, bu durumda, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına yol açan olaylarda, her iki taraf da kusurlu olmakla birlikte;
davalı-davacı kocanın daha fazla kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. her iki taraf da boşanma davası açtığı ve oluşan olaylar karşısında evlilik birliğinin sürdürülmesinde taraflar yönünden bir yarar kalmadığından; davacı-davalı kocanın boşanma davası bakımından Türk Medeni Kanununun 166/2.madde koşulları oluşmuştur.
Bu nedenle, davalı-davacı kocanın davasının da kabul edilerek; boşanmaya karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde reddine karar verilmiş olması isabetsiz olup; bozmayı gerektirmiştir.
KARŞI OY YAZISI
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşılık davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün onanmasına karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle değerli çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2010/8282, K. 2011/12043, 12 Temmuz 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama