Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/8361 K.2010/10938

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmü, davacı kadın manevi tazminat, davalı koca ise kusur ve yoksulluk nafakası yönlerinden temyiz etmekle; evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kocanın temyiz itirazları yerinde bulunmamıştır.

2-Davacı kadının temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Toplanan delillerden, davalı kocanın eşinin hastalığı ve doğumu ile ilgilenmediği, kadını üç aylık hamileyken ailesine bırakıp "senin yüzünü görmek istemiyorum" dediği anlaşılmaktadır.

Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, diğerinden fazla kusurlu olmamak koşuluyla kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davacının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. md.4 BK. md. 42,43,44,49) dikkate alınarak davacı yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.