Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/8426 K.2010/11296

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. İlk hüküm, "davalı-karşılık davacı koca tarafından açılan karşılık boşanma davasının da kabulü gerektiğinden" bahisle bozulmuş, bozma sebebine göre tarafların diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar verilmiştir.

Yapılan soruşturma, toplanan delillerle davalı-davacı kocanın eşine sürekli şiddet uyguladığı, ona ve ailesine hakaret ettiği ve birlik görevlerini yerine getirmediği, davacı-davalı kadının da eşine küfür ve hakaret ettiği, şiddet uyguladığı ve güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit derecede kusurlu oldukları anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı-davalı kadın da dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davacı-davalı kadının boşanma davasının da kabulü ile boşanmaya (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.