Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/9645 K.2011/12296

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, müşterek çocuk adına davalı babadan manevi tazminat isteğine ilişkin olup, anne tarafından açılmıştır. Manevi tazminat isteği, davalı babanın bir başka kadınla yaşaması ve bu kadından çocuğunun olması sebebine dayanmaktadır. Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi, boşanma davasının taraflarının manevi tazminat isteğini düzenlemektedir. Çocuğun, babasından manevi tazminat isteği bu madde kapsamında değildir.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4/1. maddesi gereğince; Türk Medeni Kanununun üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabından (m.118-395) kaynaklanan “aile hukukundan” doğan dava ve işlerde aile mahkemeleri görevlidir. Dava, Türk Medeni Kanununun üçüncü kısmı hariç İkinci kitabına göre “aile hukukundan doğan dava ve işlerden olmayıp, Borçlar Kanununun 49. maddesi kapsamında, genel hükümlere tabi ve genel mahkemelerin görevi dahilindedir. Göreve ilişkin kurallar kamu düzeninden olup, taraflarca ileri sürülüp sürülmediğine bakılmaksızın hakim tarafından kendiliğinden dikkate alınır. Davanın genel hükümlere göre görülmesi gerekirken “aile mahkemesi” sıfatıyla sonuca bağlanması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.