Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/9921 K.2011/10434

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm her üç dava yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kadının, karşı dava ile talep ettiği araç bedeline dair taleplerinin incelenebilmesi için eşler arasındaki mal rejiminin sona ermiş olması zorunludur. Aralarındaki mal rejimi sona ermeden açıklanan taleplerin esası hakkında hüküm kurulamaz. Davalı-davacı kadın başvurma harcını yatırmıştır. Başvurma harcı davalı-davacı kadının karşı davasındaki talebini de kapsar. O halde karşı dava yönünden nispi harç tamamlattırılıp (Harçlar Kanunu md.30-32) harcın tamamlanması halinde, mal rejiminden kaynaklı taleplerin boşanma davasından tefrik edilip, boşanma davasının sonucuna kadar yargılamanın bekletilerek, hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde ret hükmü kurulması doğru değildir.

3-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1) geçimine, (TMK md.185/3) malların yönetimine (TMK. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.md.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.169). O halde.

Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davalı-davacı kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.