Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/101 K.2011/1807

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, velayet, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı kadının tüm, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden davacı tanıklarının beyanlarında geçen olaylardan sonra tarafların birlikte yaşamaya devam ettikleri bu nedenle önceki olayları affettikleri en azından hoşgörüyle karşıladıkları; ancak son olarak 1.12.2007 tarihinde davacı kadın ve kayınvalidesinin birbirlerine karşı fiziksel şiddet uyguladıkları, davalı kocanın da annesinin karısını kovmasına sessiz kaldığı; böylece boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu oldukları anlaşılmaktadır. Eşit kusurlu eş yararına maddi tazminata hükmedilemeyeceği gözönüne alınmadan davacı kadın lehine maddi tazminata hükmedilmesi doğru olmamıştır.

3-Müşterek çocuk Şenol'un 18.9.2008 tarihli ara kararı ile tedbiren anneye teslimine karar verildiği nazara alınmadan bu çocuk için dava tarihinden itibaren tedbir nafakasına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.