Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/10157 K.2012/7303

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, kusur, tazminatlar ve yargılama giderleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden; davacı-davalı kocanın açmış olduğu boşanma davasından sonra tarafların barışıp bir araya geldikleri; daha sonra da davalı-davacı kadın tarafından boşanma davası açıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda tarafların barışmasından önce gerçekleşen olayların; taraflarca affedildiği, en azından hoşgörüyle karşılandığının kabulü gerekir. Affedilen veya hoşgörüyle karşılanan olaylar boşanma sebebi olarak kabul edilemez.

Davalı-davacı kadın tarafından barışma olayından sonra, kendisinin açtığı boşanma davasına kadar gerçekleşmiş , davacı-davalı kocadan kaynaklanan yeni bir olayın veya kusurlu bir davranışın varlığı da ispatlanamamıştır. Açıklanan nedenlerle; davalı-davacı kadın tarafından açılan boşanma davasının reddi gerekirken; kabulü doğru değil ise de, bu yön temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış yanlışlığa işaret edinilmekle yetinilmiştir.

3-Boşanma sonucu, eş yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilebilmek için; yükümlü tutulacak eşin kusurlu olması yanında talep eden eşin diğer taraftan daha fazla kusurlu olmaması gerekir (TMK.md.174/1,2). Bu nedenle, yukarıda 1. bentte açıklanan sebeplerle kusuru ispatlanamayan davacı-davalı koca aleyhine maddi-manevi tazminata hükmedilmesi de isabetsiz olup; bozmayı gerektirmiştir