Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/10800 K.2012/8184

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının tüm, davacının ise aşağdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı, dava dilekçesinde "şahsi eşyaları ile eve aldığı eşyalarının davalı kadında kaldığını belirterek 5000 TL. maddi tazminat" talep ettiğini beyan etmiş; 24.01.2011 tarihli dilekçesinde ise "sağlık sorunları nedeniyle çalışmaması dikkate alınarak düştüğü yoksulluk için 5000 TL. maddi tazminat" talep etmiştir. Davacının maddi tazminat talebi çelişkilidir. Bu nedenle, davacıya maddi tazminat talebinin, Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesinden kaynaklanıp kaynaklanmadığı "hakimin davayı aydınlatma ödevi" (HUMK. md. 75, HMK. md. 31) çerçevesinde açıklattırılmadan; maddi tazminat talebinin harcının yatırılmadığından bahisle, bu talep hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmolunması doğru görülmemiştir.

3-Mahkemenin gerekçeli kararında da belirtiği üzere, eşine fiziksel şiddet uygulayan ve geçirdiği ağır rahatsızlığında eşinin yanında olmayan, ona yeterli ve gerekli düzeyde ilgi göstermeyen davalı kadın boşanmaya neden olan olaylarda tamamen kusurludur. Davalıdan kaynaklanan bu kusurlu hareketler sonucu davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı ve davacı yararına Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşullarının gerçekleştiği anlaşılmaktadır. O halde davacı yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile bu talebin reddi doğru görülmemiştir.