Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/10963 K.2012/8064

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm kocanın kabul edilen boşanma davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece evliliğin devamında yarar kalmadığı gerekçesiyle kocanın davası kabul edilmişse de, boşanmaya karar verebilmek için davalının az bile olsa kusurunun varlığı ile Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesindeki boşanma koşulları gerçekleşmiş olmalıdır.

Mahkemenin de gerekçesinde belirttiği gibi, kocanın askerlik dönüşü eşini yeni oluşturduğu konuta davet etmesi sonucu; davalı-davacı koca eşinin önceki kusurlu davranışlarını affetmiş, en azından hoşgörüyle karşılamış duruma düşmüştür. Daha sonra da kadına kusur olarak yüklenebilecek yeni bir olay meydana gelmemiştir. Affedilen veya hoşgörüyle karşılanan olaylar boşanma nedeni olarak kabul edilemez.

Gerçekleşen bu durum karşısında; mahkemece davalı-davacı kocanın davasının da reddine karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde kabulü isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.