Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/11201 K.2011/22299

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Velayetin değiştirilmesi istenen çocuklardan, B. 1997 doğumlu olup idrak çağındadır. Bunun sonucu olarak bu çocuğun kararlarının sonuçlarını öngörebilecek olgunluk ve yaşta olduğu kabul edilmelidir.

İç hukukun bir parçası olan Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12, Çocuk Haklarının Kullanılmasına ilişkin Avrupa Sözleşmesinin 3 ve 6.maddeleri, kendilerini ilgilendiren konularda idrak çağındaki çocukların görüşünün alınması ve görüşüne gereken önemin verilmesi gerektiğini belirtmektedir. Görüşü alınan Barış, velayetinin babasına verilmesi isteğinde bulunmuştur.

B.'ın görüşünün aksinin kabulünü gerektirebilecek, çocuğun üstün yararı olabilecek bir durumun varlığı da mevcut değildir. Çocuklardan 2004 doğumlu U. da -idrak çağında olmamakla birlikte-babanın velayetini istemiştir. Çocukların sağlıklı gelişimi için açık bir sakınca bulunmadığı takdirde kardeşleri birbirinden ayrılmayacak şekilde velayet düzenlemesi yapılması gerekir.

Görüşüne başvurulan uzman da, çocukların velayetinin davacı babaya verilmesinin, çocukların gelişimi için daha yerinde olacağını bildirmiştir. Durum böyleyken, mahkemece davacının velayetin değiştirilmesi (TMK.md.183,349) talebinin kabul edilerek, her iki çocuğun velayetlerinin de davacı babaya verilmesine hükmedilmesi gerekirken; yetersiz gerekçeyle istemin reddine karar verilmesi isabetsiz olup; bozmayı gerektirmiştir.