Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/11957 K.2012/9162

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı tarafından tazminatlar ve nafakaların miktarları ile vekalet ücreti yönünden, davalı-davacı koca tarafından ise velayet, kusur, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-davacı kocanın birleşen boşanma davası konusunda hüküm verilmemiş ise de, davalı-davacı kocanın bu yönde bir temyizi bulunmadığından, bu yön bozma konusu yapılmamış, ancak yanlışlığa işaret edinilmekle yetinilmiştir.

2-Tarafların kusur, tazminatlar, nafakalar, velayet ve vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarına hasren yapılan incelemeye gelince;

a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

b)Boşanma davası içinde istenen ve hüküm altına alınan, boşanmanın eki sayılan Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminatlar; boşanma hükmünün kesinleşmesi ile ödenebilir (muaccel) hale gelir. Faizin de bu tarihten itibaren başlatılması gerekmektedir. Davacı- davalı kadını lehine hüküm altına alınan maddi ve manevi tazminatlara boşanma hükmünün kesinleştiği tarihten itibaren faiz yürütülmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde dava tarihinden itibaren faiz verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

c)Boşanma davası içinde istenerek hüküm altına alınan boşanmanın eki sayılan Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesinden kaynaklanan tazminatların reddi veya kabulü halinde taraflar lehine ayrıca vekalet ücreti verilemez. Davacı-davalı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddedilen kısmı üzerinden davalı-davacı koca lehine vekalet ücreti verilmesi doğru olmamıştır.