Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/12030 K.2011/13773

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm her üç dava yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı kocanın, vekalet ücreti dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kadının temyizinin incelenmesine gelince;

a-Toplanan delillerden; davacı-davalı kocanın güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu ve birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır.

Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davalı-davacı kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. md.4 BK. md. 42,43,44,49) dikkate alınarak davalı-davacı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

b-Davalı-davacı kadın, 09.10.2008 tarihinde tedbir nafakası davası açmış, 16.04.2009 tarihinde bu dava, boşanma davası ile birleştirilmiştir. Mahkemece kadın için boşanma davasında tedbir nafakası verildiği ve ayrı tedbir nafakası talebinde hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle istek reddedilmiştir. Türk Medeni Kanununun 197.maddesi koşulları oluşmuştur. Davalı-davacı kadın, ayrı yaşamakta haklıdır. Tedbir nafakası davasının kabulü gerekirken, yazılı şekilde reddi usul ve yasaya aykırıdır.