Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/12047 K.2012/9376

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan delillerden; davalı-davacı kocanın birlik görevlerini yerine getirmediği, eşine şiddet uyguladığı, yüzünü görmek istemediğini, sevgisinin azaldığını söylediği, ailesine hakaret ettiği, müşterek haneye gelmekten kaçındığı, davacı-davalı kadının ise, eşine hakaret ettiği, nefret ettiğini söylediği, eşinin eşyalarını kapı önüne koyduğu ve kapının kilidini de değiştirdiği anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Gerçekleşen olaylar karşısında davalı-karşılık davacı koca da dava açmakta haklı olup, Türk Medeni Kanununun 166/2. madde koşulları da gerçekleşmiştir. Davalı-davacı kocanın boşanma davasının da kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddi doğru görülmemiştir.