Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/12365 K.2012/9384

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından kusur ve reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemenin de kabulünde olduğu gibi, toplanan delillerden davalı-davacı kocanın eşini küçük gördüğü, evine geç geldiği, eşiyle ilgilenmediği, eşini kimseyle görüştürmediği, A.. isimli bir başkasını sevdiğini söylediği, Türkiye'ye gelen eş ve çocuğunu arayıp sormadığı, maddi-manevi destek olmadığı, davacı-davalı kadının ise eşini istemediğini ve nefret ettiğini söylediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre boşanmaya neden olan olaylarda davacı-davalı kadına oranla, davalı-davacı kocanın daha ziyade kusurlu olduğunun kabulü gerekmektedir. Hal böyle iken tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve buna bağlı olarak davacı-davalı kadının maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddedilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.