Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/12415 K.2012/22446

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı koca tarafından kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi ve velayet yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi, koca lehine hükmedilen manevi tazminat ve nafakalar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 25.09.2012 günü duruşmalı temyiz eden davalı-karşı davacı T..A.. vekili Av. İ..

E.. ve karşı taraf temyiz eden davacı-karşı davalı E..A..vekili Av. D..Z...geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın tüm, davalı-davacı kadının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kadının yoksulluk nafakası talebi ile ilgili olumlu olumsuz karar verilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.

3-Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, davalı-davacı kadının maddi tazminat talebi, Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi kapsamında olmayıp, Türk Medeni Kanununun 327/1. maddesine dayanan çocukların eğitim giderlerinin karşılanmasına yönelik olup, nispi harca tabidir. Talep edilen tazminat üzerinden nispi peşin harç noksanlığının Harçlar Kanunun 30-32. maddeleri gereğince tamamlattırılması, harç tamamlandığı takdirde işin esasının incelenmesi, aksi takdirde Harçlar Kanununun 30. maddesinde gösterilen usul çerçevesinde hareket edilmesi gerekirken, peşin harç noksanlığı tamamlanmadan işin esasının incelenmesi doğru görülmemiştir.