Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/12787 K.2012/9556

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece davalı kadının bir başka erkekle ilişkisini itiraf ettiğine ilişkin konuşma kayıtlarının ortaya çıkması üzerine, 2009 yılı Ağustos ayında yaşanan tartışmadan sonra tarafların ayrıldıkları ve sadakatsiz davranan kadının kusurlu bulunduğundan bahisle tarafların boşanmalarına karar verilmiş, hükmü davalı kadın temyiz etmiştir.

Davacı tanık beyanlarında geçen, davalı kadına kusur olarak yüklenen ve mahkemece boşanma nedeni kabul edilen bu olaylardan sonra, davacı koca eşini ve çocuğunu alarak İstanbul'a gitmiş, 1-2 ay davalı kadının kız kardeşine ait evde, 3-4 ay da ayrı bir konut tesis ederek birlikte yaşamaya devam etmiştir. Hatta davacı koca boşanma dava dilekçesinde eşinden ayrılma tarihi olarak da 20.02.2010 tarihini bildirmiştir.

Davacı kocanının eşine kusur olarak yüklenen bu olayları 04.08.2009 tarihinde öğrenmesine karşılık, eşiyle barışarak birlikte yaşamaya başladığı ve bu birlikteliğin 20.02.2010 tarihine kadar devam ettiğinin anlaşılması karşısında boşanma nedeni yapılan olayları affettiği en azından hoşgörü ile karşıladığının kabulü gerekir. Affedilen ve hoşgörü ile karşılanan olaylar boşanma nedeni sayılamaz.

Davalı kadının açıklanan bu hususlar dışında başkaca kusurlu davranışlarının varlığı da kanıtlanamamaşıtır. Toplanan delillerden davacı kocanın eşini ve müşterek çocuğunu İstanbul'da ortak konutta bırakarak terkettiği, Antalya'da yaşamaya başladığı, ortak evle ilgili kira ve bakkal borçlarını ödemediği ve arayıp sormadığı bu şekilde birlik görevlerini yerine getirmediği, geçimsizliğe neden olan olaylarda tamamen kusurlu bulunduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca.

Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesine dayalı boşanma davasının reddi gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülerek affedilen olaylar esas alınarak boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.