Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/13160 K.2012/10193

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm kusur, tazminatlar, velayet, çocuk için hükmedilen nafakalar ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden tarafların daha önce gerçekleşen bir kısım olaylardan sonra ayrılıp tekrar barıştıkları; son olarak birbirlerine karşılıklı olarak ağır sözlerle hakaret ederek fiilen ayrı yaşamaya başladıkları anlaşılmaktadır. Bu durumda boşanmaya neden olan olaylarda taraflardan birinin kusurunu diğerinden ağır tutma olanağı bulunmamaktadır. Tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Durum böyleyken; mahkemece hatalı olarak davalı kocanın daha ağır kusurlu olduğunun kabul edilmesi ve eşit kusur durumunda maddi ve manevi tazminata hükmedilemeyeceği (TMK. md. 174/1-2) gözetilmeksizin, davacının tazminatlara ilişkin talebinin reddi yerine, yazılı şekilde davacı yararına maddi ve manevi tazminata karar verilmesi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.