Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/13174 K.2012/10261

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece davalı kadın ağır kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı kadının güven sarsıcı davranışlar içerisine girdiği, birlik görevlerini yerine getirmediği ve davacı kocanın ilk evliliğinden olma çocuklarına kötü davrandığı; buna karşılık davacı kocanın ise eşine sürekli fiziksel şiddet uyguladığı, hakaret ettiği, evlilik birliğinin üzerine yüklediği görevleri yapmadığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda; boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyle iken, davalı kadının ağır kusurlu kabul edilmesi doğru değil ise de, tarafların aynı oranda kusurlu oldukları gerçekleşmiştir.

Boşanma kararı bu nedenle sonucu itibarıyla doğru olup, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazının reddi ile boşanmaya ilişkin hükmün gerekçesinin değiştirilmek suretiyle onanmasına karar verilmiş (HUMK.m.438/son) ve aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları yersiz bulunmuştur.

2-Boşanmaya neden olan olaylarda taraflar eşit kusurlu olduğuna göre, boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek olan kadın lehine uygun miktarda yoksulluk nafakasına hükmedilmesi gerekirken (TMK.m.175); bu isteğin reddi doğru görülmemiştir.