Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/13288 K.2012/22851

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, her iki boşanma davası ile boşanmanın feri'leri yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 28.09.2012 günü temyiz eden davacı-davalı G..Y.. vekili Av. Z..D.. ve karşı taraf davalı-davacı S..Y..vekili Av. M..K.. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kocanın salt boşanma nedeniyle yoksulluğa düşeceğinden söz edilemeyeceği gibi, davacı-davalı kadının da nafaka ödeyecek yeterlilikte bir gelirinin mevcut olmadığı, bu nedenle davalı-davacı koca yararına Türk Medeni Kanununun 175. maddesindeki koşulların gerçekleşmediği anlaşılmaktadır. O halde; davalı-davacı kocanın bu yöndeki talebinin reddi yerine, koca yararına yoksulluk nafakası takdir edilmesi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

3-Boşanma davası içinde istenen Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi kapsamındaki tazminatlar, boşanmanın fer'i (eki) niteliğinde olup; bu taleplerin kabul veya reddi halinde ayrıca vekalet ücretine hükmedilemez. Vekalet ücreti sadece boşanma talebinin kabul veya reddine göre takdir edilebilir. Yasal durum böyleyken; mahkemece kocanın maddi ve manevi tazminat taleplerinin kabul edilen bölümleri üzerinden kendisini vekille temsil ettiren davalı-davacı koca yararına ayrıca vekalet ücretine hükmedilmesi de usul ve yasaya aykırı olmuştur.