Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/13322 K.2012/9787

Taraflar arasındaki boşanma davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm; davacı-davalı (koca) tarafından; birleşen boşanma davası, kusura ilişkin gerekçesi, kadın yararına hükmedilen maddi tazminat yönünden; davalı-davacı (kadın) tarafından ise, kocanın boşanma davası, lehine hükmedilen maddi tazminat ve nafakanın miktarları, manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı (kadın)'ın tüm, davacı-davalı (koca)'nın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kocanın, dava dilekçesinde sözünü ettiği eşinin genital organındaki doğuştan gelen anormalliği, evlilikleri boyunca sorun yapmadığı, nitekim bu konuda adli tıptan rapor alınması yönündeki taleplerinden koca ve vekilinin 1.4.2011 tarihli oturumda vazgeçtikleri, bu hususun esasen mahkemece de davalı-davacı (kadın) 'ın kusuru kapsamında değerlendirilmediği görülmektedir. Gerçekleşen olaylara göre boşanmada tarafların ikisi de eşit kusurludur. Mahkemece de böyle kabul edilmiştir. Maddi tazminata hükmedilebilmesi için, tazminat talep eden tarafın kusursuz veya daha az kusurlu olması zorunludur (TMK. md. 174/1). Eşit kusurlu olan taraf yararına maddi tazminata hükmedilemiyeceği nazara alınmadan, kadın yararına maddi tazminata hükmedilmesi doğru bulunmamıştır.