Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/13403 K.2012/9803

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkeme, davalı kadının aşırı kıskançlık yapıp eşini taciz ettiği ve hakaretlerde bulunduğu bu yüzden kusurlu olduğu gerekçesiyle tarafların boşanmalarına karar vermiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davacı kocanın eşine şiddet kullandığı ve birlik görevlerini yerine getirmediği, buna karşılık davalı kadının da aşırı kıskançlık yaparak eşini taciz ettiği, büyü yapmak için başkalarından yardım istediği ve eşine ağır sözlerle hakarette bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bu halde evlilik birliğinin tarafların eşit kusurlu davranışlarıyla temelinden sarsıldığının kabulü gerekmekte iken davalının tam kusurlu kabul edilmesi doğru değil ise de; taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan bırakmayacak nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabit olduğuna göre;

verilen boşanma kararı bu sebeple sonucu itibarıyla doğru olduğundan boşanma hükmünün kusura ilişkin gerekçesinin değiştirilmesi suretiyle onanmasına (HUMK. md. 438/son) karar verilmesi gerekmiş, davacının tüm, davalının ise bu yöne ilişkin temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönlere ilişkin temyiz itirazları açıklanan sebeple yerinde görülmediğinden reddi gerekmiştir.

2-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davalının boşanmada daha ağır kusurlu olmadığı, işinin ve gelirinin bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiş, Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları oluşmuştur. Öyleyse tarafların sosyal ve ekonomik durumları da dikkate alınarak, davalı kadın yararına uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken kusur belirlemesine bağlı olarak bu talebin reddi doğru olmamıştır.