Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/1353 K.2011/23467

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kocanın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadın evliliğin üçüncü ayında eşinden şiddet görerek baba evine dönmüş, 19.8.2008 tarihinde kürtaj olmuştur. Taraflar bu olaylardan sonra barışarak bir arada yaşamaya devam etmişler ve 25.8.2009 tarihinde ortak çocuk Fadime dünyaya gelmiştir. Affedilen ve hoşgörü ile karşılanan olaylar boşanma nedeni olamayacağı gibi kusur değerlendirmesinde dikkate alınamaz.

Toplanan delillerden davacı kadının babasının vefatı nedeniyle tarafların birlikte taziyeye gitmelerinden sonra kocanın, eşini ve çocuğunu bırakıp gittiği ve bir daha ilgilenmediği, böylece birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Kocanın boşanma nedeni oluşturan ve davacı kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olan kusurlu bir davranışı bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca; davacı kadının manevi tazminat isteminin (TMK.m.174/2) reddine karar vermek gerekirken; yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı kadının istemiş olduğu yoksulluk nafakasına faiz uygulanması talebi bulunmadığı halde; talepden fazlasına hükmedilmek suretiyle yazılı şekilde faize hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş (HMK.md.26, HUMK.m.74); bozmayı gerektirmiştir.