Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/13771 K.2012/10916

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından, reddedilen boşanma davası yönünden; davalı (kadın) tarafından, eşya ve ziynet eşyaları yönünden; temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı (kadın) tarafından harcı verilerek usulüne uygun açılmış bir dava ve karşı davasının bulunmamasına göre davalının temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kocanın temyizinin incelenmesine gelince;

Mahkemece, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığının davacı tarafça ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmişse de, tüm dosya kapsamından davalı kadının çok kısa süren beraberlikte evi sık sık terk ettiği ve tartışmalar sırasında eşine hakaret ettiği, davalı kocanın ise eşine karşı ilgisiz davrandığı, böylece birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/1) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.