Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/13850 K.2012/22854

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı koca tarafından her iki boşanma davası ile fer'ileri yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise yoksulluk nafakası ve tazminatların miktarı yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 28.09.2012 günü duruşmalı temyiz eden davalı-karşı davacı Ş..T..ve karşı taraf temyiz eden davacı-karşı davalı Ş.. T.. vekili Av. B..A..geldi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan delillerden davacı-davalı kocanın eşine birçok kez fiziksel şiddet uyguladığı, 2007 yılındaki son şiddet olayında da eşini evden kovduğu ve birlik görevlerini yerine getirmediği, buna karşılık davalı-davacı kadının da yaşı nedeniyle kocasını aşağıladığı ve yakınları için ondan karşılayamayacağı maddi taleplerde bulunduğu anlaşılmaktadır.

Tespit edilen kusurlu eylemlere göre mahkemenin de kabulünde bulunduğu gibi evlilik birliğinin sarsılmasına neden olan olaylarda her iki taraf da kusurlu olmakla birlikte; eşine göre davacı-davalı kocanın daha fazla kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Tarafların her ikisinin de boşanma isteğiyle dava açmış olmaları karşısında kadının kocanın boşanma davasına itiraz etmesi hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olur.

Davacı-davalı kocanın davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları oluşmuştur. Bu durumda, davacı-davalı kocanın davası da kabul edilmek suretiyle boşanmaya karar vermek gerekirken; sadece kadının karşı davasının kabul edilip, kocanın davasının reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.