Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/1400 K.2011/24019

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davalı tarafından tedbir ve yoksulluk nafakası, maddi ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacının devlet memuru olarak çalıştığı ve asgari ücretin iki katını aşan tutarda (aylık 1.500 TL.civarında) düzenli sürekli ve yeterli gelirinin bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu halde davacının boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği kabul edilemez.

“Evlilik birliğinin devamı sırasında davalının geliri ile davacıya sağladığı yaşam standardını boşanmadan sonra davacının kaybedecek olması” davacı bakımından "mevcut menfaatin" kaybı niteliğinde olup, bu husus maddi tazminatın kapsamının belirlenmesinde önem taşır ise de, yoksulluk nafakası tayininin sebep ve gerekçesi olamaz. Nafaka yükümlüsünün mali gücü, kişi boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek ise, nafakanın miktarını belirlemede önem taşır.

Davacının boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmediğine göre, yoksulluk nafakası isteğinin reddi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.