Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/14429 K.2012/7134

Davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Davacı, 3.1.1991 doğumlu "zihinsel özürlü" kızı Aysel hakkında 2828 ve 5395 sayılı Yasalara göre verilmiş bulunan 6.10.2006 tarihli 2006/73 değişik iş sayılı koruma kararının kaldırılmasını talep etmiş; mahkemece istek reddedilmiş, kararı davacı temyiz etmiştir.

Hakkında koruma kararı verilmiş olan Aysel 3.1.2009 tarihinde ergin olmuştur. Koruma kararına ilişkin dosyadaki sosyal inceleme raporunda adı geçende "orta derecede mental retardasyon" olup, bu sebeple "özürlü" olduğu belirtilmiştir. Çocuk ergin olmakla babasının velayetinden yasal olarak çıkmış, bundan sonra da bu çocuk hakkında herhangi bir vesayet kararı alınmamıştır. Oysa zihinsel özürlülük, Türk Medeni Kanununun 405. maddesi gereğince kısıtlama sebebidir.

Görevlerini yaparlarken vesayet altına alınmayı gerekli kılan bir durumun varlığını öğrenen idari makamlar, noterler ve mahkemeler, bu durumu hemen yetkili vesayet makamına bildirmek zorundadırlar (TMK.m.405/2).

Öyleyse, adı geçenin vesayet altına alınmasının gerekip gerekmediği hususunda durumun yetkili vesayet makamına bildirilmesi, vesayet makamınca bu hususta bir karar verilinceye kadar yargılamanın bekletilmesi, koruma kararının sağladığı hak ve yükümlülükler bakımından, davada husumetin Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumuna yöneltilmesi, ergin olduktan sonra koruma kararının "zihinsel özrü" sebebiyle uzatılması yönünde kurumca ayrıca bir karar alınıp alınmadığının (2828 s.K.m./24-c) araştırılması ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekir.

Açıklanan yönler üzerinde durulmadan eksik hasım ve eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.