Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/14721 K.2011/14902

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı tarafından daha önce açılmış olan boşanma davası reddedilmiş, karar 24.02.2004 tarihinde kesinleşmiştir. Türk Medeni Kanununun 166/4. maddesinde yer alan fiili ayrılık sebebine dayanan işbu boşanma davası ise 2.6.2008 tarihinde açılmıştır.

Davalının 23.12.1997 tarihinden beri davacıdan ilama dayalı takiple nafaka aldığı, 26.10.2004 tarihinde “nafakanın artırılmasını” talep ettiği, 4.10.2005 tarihinde nafakanın artırılmasına karar verildiği, artırılan miktarı buna ilişkin dava tarihinden itibaren davalının davacıdan cebri icra ile aralıksız tahsil ettiği, dosyasında davacıya en son 1.7.2011 tarihinde ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır.

Nafaka ilamlarının icrasına ilişkin bu bilgiler karşısında, davalı tanığının aksi yöndeki beyanına değer verilemez. Tarafların, boşanma davasının reddine ilişkin kararın kesinleşmesinden başlayarak geçen üç yılı aşkın süre zarfında bir araya gelmedikleri, ortak hayatın bu süre içinde yeniden kurulamadığı toplanan delillerden anlaşılmaktadır. O halde davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken isteğin reddi doğru bulunmamıştır.