Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/14764 K.2012/11087

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma, toplanan delillerle davacı kadının ailesinin yaşadığı kentte yaşama konusunda eşine baskı uyguladığı bu nedenle ortak konutu terkederek birlikte yaşamaktan kaçındığı, buna karşılık davalının ise dava tarihinden önce 16.04.2009 günü davacıya "şerefsiz" diyerek hakaret ettiği bu suçtan yargılanıp mahkum olduğu, gerçekleşen bu olaylara göre tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda eşit kusurlu bulundukları anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.