Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/14984 K.2012/11757

Taraflar arasındaki boşanma davalarının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı tarafından; davalı-davacı kadının boşanma davası, davalı-davacı tarafından ise kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve kocanın boşanma davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-davacı kadının katılma yoluyla temyiz talebi Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 433/2. maddesinde düzenlenen 10 günlük yasal süresi içerisinde yapılmadığından, temyiz talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı-davalı kocanın temyiz itirazlarına gelince;

a- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b- Toplanan delillerden, davalı-davacı kadının emekli ilkokul öğretmeni olup, düzenli ve sürekli bir gelirinin bulunduğu ayrıca kira getiren bir evinin olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı-davacı kadının yoksulluğa düşeceği kabul edilemez. İsteğin reddi gerekirken, lehine yoksulluk nafakasına hükmedilmesi doğru görülmemiştir.