Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/15153 K.2012/11502

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından reddedilen yoksulluk nafakası, reddedilen manevi tazminat, maddi tazminat ve faizin başlangıç tarihi, davalı koca tarafından ise kusur belirlemesi, tedbir nafakası ve maddi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının tüm, davalı kocanın ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden mahkemenin de kabulünde olduğu üzere; kocanın eşine şiddet uygulaması eyleminden sonra evlilik birliğinin devam ettiğinin anlaşılmasına göre bu olay koca yönünden kusur olarak kabul edilemez. Davalı kocanın eve geç geldiği, evin ve eşinin geçimi ile ilgilenmediği, davacı kadının ise davalı kocanın ailesini istemediği, müşterek hanenin kilidini değiştirdiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Eşit kusurlu eş yararına maddi tazminata hükmedilemez. Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi koşulları oluşmamıştır. Bu yön gözetilmeden karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.