Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/1517 K.2011/23551

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı koca tarafından; dava ve karşı dava yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından manevi tazminat ve nafakanın miktarları ile ziynetler yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma sebebiyle manevi tazminata hükmedilebilmesi için, tazminat talep edenin kusursuz veya az kusurlu olmasının yanında, boşanmaya sebep olan olayların kişilik haklarına saldırı mahiyetinde olması da zorunludur. Davalı-karşı davacı kadının, kocası askere gittikten üç gün sonra kayınvalidesinin tutumu nedeniyle evden ayrıldığı anlaşılmaktadır.

Manevi tazminata esas alınan "kapının kadının üzerinden kilitlenmesi" ve kadını beceriksizlikle suçlama, kocadan değil kayınvalideden kaynaklanan olaylar olup, bu olaylardan dolayı askerde olan koca manevi tazminatla sorumlu tutulamaz. Bunların dışında kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde kocadan kaynaklanan başka bir hadise de kanıtlanamamıştır.

O halde davalı-karşı davacının manevi tazminat talebinin reddi gerekirken, yazılı şekilde manevi tazminata hükmedilmesi doğru bulunmamıştır.

3-Davalı-karşı davacı, ziynetlere ilişkin talebi yönünden delil listesinde açıkça "yemin" deliline de dayanmıştır. Bu durumda davalı-davacıya, hasmına yemin teklif etme hakkının bulunduğu hatırlatılarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile ziynetlere ilişkin talebin reddi doğru bulunmamıştır.