Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/15391 K.2012/11889

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece davacı, davalıyla aynı oranda kusurlu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, taraflar arasında cinsel birlikteliğin yaşanamadığı, davacının aile mahremiyeti ile ilgili konularda açıklamalarda bulunduğu, davalının ise eşine şiddet uygulayıp, birlik görevlerini yerine getirmediği, güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, ailesini ziyarete giden eşini arayarak "gelme annenin evinde kal" diyerek eşini istemediği, gerçekleşen bu durum karşısında davalının, davacıya oranla daha fazla kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

Davalı daha ağır kusurlu olduğuna göre boşanma yüzünden mevcut ve beklenen menfaatleri zedelenen ve kişilik hakları saldırıya uğrayan davacı yararına tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile kusur dereceleri dikkate alınarak uygun miktarda maddi (TMK. md. 174/1) ve manevi (TMK. md. 174/2) tazminat takdiri gerekirken davalının bu isteklerinin reddi doğru olmamıştır.