Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/15407 K.2012/12446

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Toplanan delillerden, davacı-davalı kocanın eşine hakaret ettiği ve fiziksel şiddet uyguladığı, buna karşılık davalı-davacı kadının ise tanık olarak da dinlenen ... adlı kişiyle birlikte yaşamak suretiyle sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığı ve bu kişiyle birlikte kocasına fiziksel şiddete başvurduğu anlaşılmaktadır. Boşanma davalarında, boşanmaya yönelik olarak re’sen delil toplanamayacağı gözetilmeden mahkemece, tanık ... adlı kişinin açtığı ...

1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 2009/758 esas nolu dava dosyası, davalı-davacı kadının sadakat yükümlülüğüne aykırılık olayı için delil olarak değerlendirilmişse de; bu durum temyiz incelemesine konu dava için gösterilen davacı-davalı koca tanıklarınca da açıklanmış ve doğrulanmış olduğundan, bu husus sonuca etkili bulunmamıştır.

Gerçekleşen bu durum karşısında, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda, her iki taraf da kusurlu olmakla birlikte davalı-davacı kadının daha ağır kusurlu olduğu anlaşılmakla, davacı-davalı kocanın davasının kabul edilip boşanma kararı verilmesi isabetli olup, davalı-davacı kadının bu yöne ilişkin temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan, verilme koşulları oluşmayan yoksulluk nafakasına (TMK.md.175) ilişkin temyiz itirazı yerinde bulunmamıştır.

2-Davalı-davacı kadının karşı davası boşanmaya ilişkin olmayıp, Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesine dayalı maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir. Bu nitelikte maddi ve manevi tazminat taleplerinin boşanma davası içinde boşanmanın fer’i (eki) talepler olarak dava açılmasına gerek olmadan istenmesi mümkün olduğu gibi; gerekli harçları yatırılıp dava açılması suretiyle de talep edilmesine yasal bir engel yoktur.

Yukarıda 1. bentte açıklandığı gibi, boşanmaya neden olan olaylarda davalı-davacı kadın daha ağır kusurludur. Daha ağır kusurlu eş yararına maddi ve manevi tazminata karar verilemez. Bu nedenle, mahkemece davalı-davacı kadının karşı davasının reddi sonuç olarak doğrudur. Ancak mahkemenin, karar gerekçesinde karşı davayı boşanma davası olarak niteleyip, reddetmesi doğru olmamıştır.

Buna rağmen açıklandığı gibi karşı davanın reddi sonuç olarak doğru olduğundan; bu husus bozma nedeni yapılmamış, karşı davanın reddine ilişkin gerekçesinin değiştirilerek ret kararı onanmıştır (HUMK.md.438/8).