Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/15553 K.2011/14803

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Davacı koca, boşanma davasından önce, 08.10.2008 tarihinde mahkemeye başvurarak eşinin ortak konuta dönmesi için ihtar çekilmesini istemiştir. İhtar isteği, bu tarihten önceki olayların affedildiğini veya en azından hoşgörü ile karşılandığını gösterir. Affedilen ve hoşgörü ile karşılanan olaylar ise boşanma sebebi sayılamaz. Öyleyse, Türk Medeni Kanununun 166/1.maddesine dayalı davanın reddi gerekirken, yazılı şekilde kabul kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

2-Toplanan delillerden; tarafların ayrı yaşamaya başlamadan önce dava konusu taşınmazda birlikte yaşadıkları anlaşılmaktadır. Davalı-davacı kadının konuttan ayrılması, konutun aile konutu olma vasfını ortadan kaldırmaz. Aile konutu ile ilgili düzenleme evlilik birliğinin korunması önlemlerine ilişkin olduğundan birlik devam ettiği sürece bu hüküm etkinliğini sürdürür. Tarafların kusurlarının bu açıdan bir önemi bulunmamaktadır. Konutun aile konutu olduğu gerçekleştiğine göre tapu kütüğüne bu yönden şerh verilmesi gerekirken, isteğin reddi doğru bulunmamıştır.