Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/15560 K.2012/11482

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi, nafakalar ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının tedbir nafakalarının miktarına ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacının diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

a)Mahkemece “taraflar boşanmada eşit kusurlu” kabul edilmişlerdir. Oysa yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davalının, aile düzenini bozacak sıklık ve miktarda alkol aldığı, eşine fiziki şiddet uyguladığı ve hakaret ettiği, davacının ise haksız tahrik altında eşine şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylara göre boşanmada tarafların eşit kusurlu olmayıp, davalının daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyleyken davacının davalıyla aynı oranda kusurlu kabul edilmesi ve buna bağlı olarak davacının manevi tazminat isteğinin reddi doğru değildir.

b)Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı yararına takdir edilen yoksulluk nafakası azdır. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.