Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/15630 K.2011/16904

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; reddine dair Dairemizin 14.10.2010 gün ve 12970/16927 sayılı ilamiyle ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Mahkemece; davalının babalığına ve çocuk için nafaka takdirine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiş, Dairemizce 14.10.2010 tarihinde “davalının vesayet altında ve tam ehliyetsiz olduğu, usulüne uygun tebliğe rağmen vasisinin de kararı temyiz etmediği, tam ehliyetsiz olan kısıtlının temyiz hakkını kendisinin kullanamayacağı” belirtilerek, temyiz talebi incelenmeden temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Davalı, kararın düzeltilmesini talep etmektedir.

Davalının, özgürlüğü bağlayıcı cezaya mahkumiyeti nedeniyle karardan sonra ve fakat temyiz isteğinden önce Türk Medeni Kanununun 407. maddesine dayanılarak kısıtlandığı anlaşılmaktadır.

Hükümlülük sebebiyle verilen kısıtlama hallerinde, vesayet altına alınan ayırt etme gücüne sahiptir. Ayırt etme gücüne sahip olan vesayet altındaki kişi, vasinin açık veya örtülü izni veya sonraki onamasıyla yükümlülük altına girebilir veya bir haktan vazgeçebilir. (TMK. m. 451/1) Aleyhinde verilmiş bir hükme karşı kanun yollarına başvurması, ayırt etme gücüne sahip vesayet altındaki kişiyi yükümlülük altına sokucu nitelikte bir işlem değildir.

Kanun yollarına başvurma hakkını bu kişi doğrudan kendisi kullanabilir. Bu sebeple ayırt etme gücüne sahip olan kısıtlının “tam ehliyetsiz olduğuna” ilişkin değerlendirme ve buna bağlı olarak bu kişinin temyiz dilekçesinin reddedilmesi maddi yanılgıya dayanmaktadır.

Bu husus ilk incelemede gözden kaçtığından temyiz dilekçesi reddedilmiş olmakla, davalının bu yöne ilişkin düzeltme talebinin kabulüne, Dairemizin “temyiz dilekçesinin reddine” dair kararının kaldırılmasına, temyiz itirazlarının incelenmesine, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre davalının temyiz itirazları varit görülmediğinden reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.