Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/15821 K.2012/12905

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı kadın tarafından, tazminat ve nafaka miktarları yönünden; davalı-davacı koca tarafından ise, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma, toplanan delillerle davalı-davacı kocanın, eşine fiziksel şiddet uygulayıp, ona hakaret ettiği, davacı-davalı kadının da kocasına hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davalı-davacı koca da dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre,davalı-davacı kocanın boşanma davasının da kabulü ile boşanmaya (TMK.md. 166/2 )karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.