Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/16155 K.2012/12420

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalının tüm, davalı-davacının ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden davalı-davacı kocanın birlikte yaşamaktan kaçındığı ve bu nedenle boşanmaya neden olan olaylarda tam kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Davalı-davacı kocanın önceki evliliğinden olan çocuklarının davacı-davalı kadına yönelik fiziksel şiddet eylemlerinden sonra evlilik birliğinin 1,5 yıl daha devam ettiği anlaşıldığına göre davacı-davalının bu eylem nedeniyle davalı-davacıyı affettiği, en azından hoşgörüyle karşıladığı kabul edilmelidir. Davalı-davacı kocadan kaynaklanan ve davacı-davalı kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eden başka bir olayın varlığı da kanıtlanamadığına göre, davacı-davalı kadın lehine manevi tazminata hükmolunması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.