Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/16465 K.2012/12942

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına ve özellikle gerekçeli karar başlığında dava tarihinin 10.09.2003 yerine 31.07.2009 olarak yazılmasının maddi hataya dayalı bulunup yerel mahkemesince her zaman düzeltilmesinin mümkün bulunmasına, davalı kadının yargılamanın devamı sırasında boşanmanın eki niteliğinde bulunan maddi ve manevi tazminata (TMK m. 174/1-2) yönelik olarak bir isteminin bulunmadığının anlaşılmasına göre, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK m 186/1) geçimine, (TMK m 185/3) malların yönetimine (TMK m. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK m. 185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK m. 169) O halde; Türk Medeni Kanununun185/3. Ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli ve dava tarihindeki paranın satın alım gücü ve koşulları dikkate alınarak davalı kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, davacının kabul beyanının dikkate alındığından bahisle 15.04.2010 tarihinden itibaren tedbir nafakasına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.