KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2011/16750 E., 2012/26234 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Kasım 2012
- Mahkemesi
- Aile Mahkemesi
- Davacı-davalı
- ... Korol
- Davalı-davacı
- ...
- Dava türü
- Karşılıklı Boşanma-Ziynet Alacağı
Karar Metni
331 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı koca tarafından kadının boşanma davasının kabulü, kusur tespiti, kadın lehine hükmolunan tazminatlar, ziynet alacağı ve tefrik kararı yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 06.11.2012 günü temyiz eden davalı-karşı davacı ... vekili Av. . geldi. Karşı taraf davacı-karşı davalı ..ile vekilleri gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kocanın aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2- Davacı-davalı kadın, dava dilekçesinde talep ettiği ziynetlerle ilgili bedel belirtmemiş, 12.04.2010 tarihli dilekçesi ile dava dilekçesini ziynet bedelleri yönünden tavzih edip, fazlaya dair haklarını saklı tutarak 3000 TL ziynet bedeline dayalı alacak talep etmiş, 23.03.2011 tarihinde bu miktarı ıslah ederek 14.754 TL'ye yükseltmiş, mahkemece bu talebin tamamının kabulü ile dava tarihinden itibaren bu bedel yönünden faize hükmedilmiştir.
Islah edilen kısım için ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, bu husus nazara alınmadan kabul edilen miktarın tamamına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi usul ve yasaya aykırı ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK.md.437/8).
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2011/16750, K. 2012/26234, 6 Kasım 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama